Na društvenim mrežama se pojavila informacija i da je pravoslavlje u SAD u porastu i to procentualno vrtoglavom. U jednoj objavi se kaže: (arhivirano: ovdje)
Za manje od šest godina broj pravoslavnih vjernika u SAD sa oko 700.000 porastao je na preko 6.000.000.
Liberalno ateističko uništavanje društva u SAD je napravilo sasvim suprotan efekat i milione mladih, pretežno muškaraca, natjerala da upravo u Bogu traže dublji smisao u odnosu na isprazan i besmislen život ispunjen neobaveznim seksom, opijanjem i agresivnom lgbt propagandom, kakav se nameće u današnjim društvima kao normalan.
Na sajtu Orthodox history, koji se bavi pravoslavljem, u članku od kraja decembra 2024. navodi se da ove brojke nijesu tačne:
“U posljednje vrijeme, na internetu kruži mim koji tvrdi da je broj pravoslavnih hrišćana u Americi porastao sa 700.000 na šest miliona za samo četiri godine, od 2020. do 2024. Ovo je potpuna fikcija – ali ima prilično dugu istoriju.”
U istom tekstu se navodi podatak da je u SAD oko milion i 600 hiljada pravoslavaca.
Sa tom brojkom donekle su saglasni Metju Nami i Serafim Ričard Rohlin, koji su u julu prošle godine objavili studiju na istu temu, pod pokroviteljstvom organizacije Orthodox studies. Podaci koje su oni obrađivali kažu:
“Američko pravoslavlje ne raste – niti se smanjuje – barem ne prema ovim anketama… Međutim… U jednoj anketi (PEW), 0,61% ispitanika su bili pravoslavni; u drugoj (CES), bilo je 0,53%. To sugeriše između 1,8 i 2,1 miliona pravoslavnih hrišćana u Americi, iako znamo da ovaj broj uključuje neke nehalkidonce („orijentalne pravoslavce”). Generalno, novi podaci ne mijenjaju našu procjenu od prošle godine da u Americi ima oko 1,6 miliona istočnih pravoslavnih hrišćana. Kao udio u opštoj populaciji SAD, ovo je u skladu sa podacima anketa tokom 21. vijeka.”
U NIN-ovom tekstu iz prošle godine navodi se da broj pravoslavaca u SAD nije definitivan, odnosno da varira, te da na njega utiču i razne nacionalne skupine koje bivstvuju u toj zemlji:
“Pravoslavna crkva u Americi, prema podacima iz 2020. godine, ima oko 750.000 praktikujućih vjernika, sa snažnim trendom povećanja broja novih vjernika. Najveća grupa istorijskih pravoslavnih vjernika su etnički Grci, koji broje oko 375.000, dok je približno 70.000 srpskog porijekla.
Nominalno, u Sjedinjenim Državama postoji između dva i šest miliona pravoslavnih hrišćana, ali unutar ove grupe postoji značajan broj članova iz pravoslavnih naroda (Rusi, Grci, Srbi) koji su neaktivni ili se ne identifikuju religiozno.”
Prema podacima specijalizovanog sajta Statista, SAD su dom najvećeg broja hrišćana na svijetu, ali se dodaje i da preciznih podataka nema:
“Sjedinjene Američke Države, dom najvećeg broja hrišćana na svijetu, nedavno su počele da odražavaju raznovrsniji vjerski pejzaž. Dok se većina stanovništva i dalje identifikuje sa hrišćanskom denominacijom, najčešće kao protestanti ili katolici, drugi prijavljuju širok spektar vjerskih uvjerenja i porijekla. Iako ne postoje zvanični podaci o veličini bilo koje vjerske grupe u SAD, pošto Biro za popis stanovništva ne prikuplja informacije o vjerskoj identifikaciji stanovnika, ankete su procijenile da Jevreji, budisti, hindusi i muslimani predstavljaju glavne nehrišćanske vere u Sjedinjenim Državama.”
Sve navedeno govori da nema konačnog podatka o broju pravoslavaca u SAD, dok nema precizne informacije koja bi potvrdila navode iz sporne objave – da je broj pravoslavnih vjernika porastao 10 puta za manje od šest godina. Takođe, ne postoji statistika koja bi mogla izmjeriti navodno preobraženje mladih u SAD zbog “liberalno ateističkog uništavanja”, kao ni studija koja bi mogla dati legitimitet ostalim tvrdnjama, koje imaju obrise teorije zavjere.
Zbog svega navedenog, sporna objava dobija ocjene – neutemeljeno i teorija zavjere.
Ocjenom „Neutemeljeno“ označeni su medijski izveštaji koji se ne baziraju na jasnom izvoru i za koje se istraživanjem ne može utvrditi ko su izvori za tvrdnje iznete u članku.
Ocjenu “Teorija zavjere” dobija medijski izvještaj koji daje neistinit ili neprovjerljiv opis neke pojave, događaja ili osobe, predstavljajući ih kao dio ili rezultat skrivenog plana (“zavjere”). Za ovakve sadržaje karakteristično je da iznose niz tvrdnji, predstavljenih kao činjenice, između kojih se utvrđuju uzročno-posljedične veze, bez nuđenja bilo kakvih kredibilnih dokaza.