Dezinformacije doktora Klingahrta o trovanju ljudi vodom, vazduhom i vakcinama

Krajem decembra Facebook stranicama dijeljen je video jednog od javnih nastupa doktora Ditriha Klingharta. Video je, prema podacima CrowdTangle, podijeljen u okviru 13 grupa, koje imaju ukupno više od 173.000 pratilaca. Doktor Klinghart je, prema podacima koji su dostupni Google pretragom, poznat po svojim uspješnim liječenjima hroničnih bolova i neuroloških poremećaja, i to koristeći integrativnu …

455

Krajem decembra Facebook stranicama dijeljen je video jednog od javnih nastupa doktora Ditriha Klingharta. Video je, prema podacima CrowdTangle, podijeljen u okviru 13 grupa, koje imaju ukupno više od 173.000 pratilaca. Doktor Klinghart je, prema podacima koji su dostupni Google pretragom, poznat po svojim uspješnim liječenjima hroničnih bolova i neuroloških poremećaja, i to koristeći integrativnu medicinu, a radi u Velikoj Britaniji i Vašingtonu.

I  u videu koji je dostupan na Facebooku, Klinghart se bavi neobičnim temama, supstancama koje su štetne za ljudski organizam, vezom između pacijenata sa autizmom i Alchajmerovom bolešću, sadržajem vakcina… Iako neke od njegovih teorija imaju mjesto u medicinskim diskusijama, pojedine njegove tvrdnje su sporne.

Klinghart, u okviru svoje tvrdnje da je fluor jedna od najtoksičnijih supstanci za ljude, sa destruktivnim efektom za organizam u kombinaciji sa aluminijumom, kaže:



„U zemljama gdje se fluor dodaje u vodovod, populacija gubi melatonin koji višestruko štiti mozak.“

Informacije o štetnosti fluora i njegovim štetnim količinama koje vodovodi koriste, nijesu nove, niti su sasvim tačne.

Faktečekeri Fullfacta su 2019. godine utvrdili da u Velikoj Britaniji nivo fluora u vodi za piće koja je namjerno fluorisana ne smije preći 1,5 mg po litru, kao i da ne postoji preporučena maksimalna količina fluora koju odrasli treba da konzumiraju dnevno u Velikoj Britaniji.

U Sjedinjenim Američkim Državama, gornja granica je 10mg. Kako su se ove informacija odnosile uglavnom na paste za zube koje sadrže fluor, vodeći se ovim podacima, Specijalna farmaceutska služba (NHS) navodi da odrasla osoba težine 70 kg dnevno može bezbjedno da konzumira između 1,7 i 10 g paste za zube dnevno – u zavisnosti od jačine fluora u njoj i nivoa fluora u vodi koju takođe unosi.

Prema pravilima američke Uprave za hranu i ljekove (FDA), sve fluoridne paste za zube, gelovi i prahovi na pakovanju moraju imati upozorenje: „Čuvati van domašaja djece mlađe od 6 godina. Ako se slučajno proguta više nego što se koristi za četkanje, potražite medicinsku pomoć ili odmah kontaktirajte Centar za kontrolu trovanja. “

NHS kaže da je u određenom trenutku postojala bojazan da je fluor povezan sa različitim zdravstvenim stanjima, ali da pregledima nije pronađen nijedan ubjedljiv dokaz koji bi potkrijepio tu zabrinutost.

Govoreći dalje o štetnim supstancama, doktor Klinghart ponavlja teoriju o trovanju naroda nano česticama aluminijuma:



„Ispitivali smo kišu posle isprskanog neba i otkrili 7.000 puta više od dozvoljenog nivoa aluminijuma od 0.5, to je aluminijum kojim nas prskaju“, kaže on.

I ova teorija zavjere je poznata od ranije, a povremeno se pojavljuju i grupe pojedinaca koje tvrde da ih vlasti truju česticama aluminijuma kojima prskaju ljude iz vazduha.

U okviru istraživanja Carnegie Instituta za nauku i Univerziteta Kalifornija Irvine iz 2016. godine, anketirano je 77 vodećih atmosferskih naučnika i geohemičara. 98,7% njih, dakle svi osim jednog, nijesu prijavili nikakve dokaze o tajnom velikom atmosferskom programu prskanja. Jedan naučnik koji je imao suprotstavljeno mišljenje, zabilježio je neobično visok nivo atmosferskog barijuma u udaljenom području sa niskim nivoom barijuma u ​​tlu. Ali, kako navode, taj rezultat nije dovoljan za tvrdnju da nas potajno truju hemikalijama.



„Naš cilj nije da pokolebamo one koji su već uvjereni da postoji tajni, obiman program prskanja – koji često odbacuju kontra dokaze kao dodatni dokaz svojih teorija – već da uspostavimo izvor objektivne nauke koji može da informiše javnost“, naveli su autori studije.

Na kraju, doktor Klinghart ponavlja dobro piznatu teoriju – MMR vakcina sadrži DNK ljudskog fetusa, a sve vakcine sadrže glisofat.

Navodi da ne samo MMR, već i druge vakcine, sadrži DNK ljudskog fetusa, takođe nijesu nove. Fektčekeri USAToday bavili su se ovakvim navodima u jeku diskusije o vakcini protiv koronavirusa. Tada su se, u okviru svoje analize, bavili navodima da se vakcine protiv varičela, rubeole i hepatitisa A kreiraju pomoću ćelija humanog embriona.

U analizi kojom se provjeravaju ove tvrdnje se navodi da su ćelije embriona tačnije ćelije fibroblasta, koje su potrebne da drže vezivna tkiva zajedno. One su dobijene početkom 1960-ih prekidom dvije trudnoće, a fetalne ćelijske linije – sada nazvane MRC-5 ćelije – nastavljaju da rastu u laboratoriji i još uvijek se danas koriste za pravljenje vakcina.

Iz FDA su rekli da se rezidualna DNK „ne koristi kao aktivni sastojak u vakcinama, ali da može biti prisutna kao posljedica metoda korišćenih za proizvodnju nekih vakcina“. Takođe, napominju i da postoje stroga pravila za ono što kvalifikuje ćelijske supstrate za upotrebu u vakcinama.

Iz Fullfacta kažu da tvrdnje da se glifosat koristi u proizvodnji vakcina potiču od grupe protiv pesticida i GMO kampanje Moms Across America i njihovog izvještaja objavljenog 2016. godine, u kom se tvrdi da su pronašli nivo glifosata u pet vakcina. Antoni Samsel, koji se na Linkedinu predstavlja kao naučni radnik, takođe je 2017. godine objavio rad sa rezultatima svojih testova glifosata na devetnaest vakcina. Rekao je da je otkrio da je njihov sadržaj glifosata do 3,7 djelova na milijardu, mada je rekao da ga nije pronašao u svim.

Pouzdanost ovakvih testova dovedena je u pitanje, jer je Regulatorna agencija za ljekove i zdravstvene proizvode, tijela koje reguliše sve ljekove i medicinska sredstva u Velikoj Britaniji, saopštila da nijedna napomena o glisofatu ili njegovom ispitivanju nikad nije bilo uključeno u rutinske informacije proizvođača.

Kako ovakve objave sadrže“miks” činjenica i netačnog ili poluistinitog sadržaja, ocjenjujemo ih kao dezinformaciju. U ovakvim slučajevima, mediji ne moraju nužno biti svjesni netačnih informacija koje su objavljene zajedno sa istinitim. Takođe, ovom ocjenom biće tretirani i izvještaji koji imaju lažne atribucije ili naslove koji ne oslikavaju tekst u smislu tačnosti informacija.

Autor:

Tijana Velimirovic

Objavljeno:

18/01/2021

Ocjena:

Dezinformacija